Polityka ochrony dzieci Stowarzyszenia „17-tka”

Preambuła

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez personel Stowarzyszenia
„17-tka” jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Każdy członek
personelu traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby.
Niedopuszczalne jest stosowanie przez kogokolwiek wobec dziecka przemocy
w jakiejkolwiek formie. Personel Stowarzyszenia „17-tka”, realizując te cele, działa w
ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych danej organizacji oraz swoich
kompetencji.

Rozdział I
Objaśnienie terminów

§ 1.

  1. Personelem lub członkiem personelu jest osoba zatrudniona na podstawie
    umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, członek organizacji, a także
    wolontariusz.
  2. Zarządem organizacji jest organ, który zgodnie ze statutem Stowarzyszenia „17-
    tka” jest uprawniony do podejmowania decyzji o działaniach organizacji.
  3. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18. roku życia.
  4. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w
    szczególności jego rodzic lub opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu
    opiekunem jest również rodzic zastępczy.
  5. Zgoda rodzica dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców
    dziecka/opiekunów prawnych. Jednak w przypadku braku porozumienia między
    rodzicami dziecka należy poinformować rodziców o konieczności rozstrzygnięcia
    sprawy przez sąd rodzinny.
  6. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub
    czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym członka
    personelu organizacji lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie.
  7. Osoba odpowiedzialna za internet to wyznaczony przez zarząd organizacji
    członek personelu, sprawujący nadzór nad korzystaniem z internetu przez dzieci
    na terenie organizacji oraz nad bezpieczeństwem dzieci w Internecie.
  8. Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem to
    wyznaczony przez zarząd organizacji członek personelu sprawujący nadzór nad
    realizacją Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem w organizacji.
  9. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację
    dziecka.

Rozdział II

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§ 2.

  1. Personel Stowarzyszenia „17-tka” posiada wiedzę i w ramach wykonywanych
    obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.
  2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel Stowarzyszenia „17-
    tka” podejmuje rozmowę z opiekunami, przekazując informacje na temat
    dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
  3. Personel Stowarzyszenia „17-tka” monitoruje sytuację i dobrostan dziecka.
  4. Personel zna i stosuje zasady bezpiecznych relacji personel–dziecko i dziecko–
    dziecko ustalone w placówce. Zasady stanowią Załącznik 2 do niniejszej Polityki.
  5. Rekrutacja personelu odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji
    personelu. Zasady stanowią Załącznik 1 do niniejszej Polityki.

Rozdział III

Procedury interwencji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka

§ 3.

  1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy,
    z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania.
  2. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację
    zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:
    a. popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie
    seksualne, znęcanie się nad dzieckiem),
    b. doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak
    np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie,
    c. doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z
    żywieniem, higieną czy zdrowiem).
  3. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w
    przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:
    a. osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów
    prawnych),
    b. inne dziecko.

§ 4.

  1. W przypadku powzięcia przez członka personelu Stowarzyszenia „17-tka”
    podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub zgłoszenia takiej okoliczności przez
    dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma obowiązek sporządzenia
    notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji zarządowi organizacji.
    Notatka może mieć formę pisemną lub mailową.


2. Interwencja prowadzona jest przez zarząd organizacji, który może wyznaczyć
na stałe do tego zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej
dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości personelu,
dzieci i opiekunów.
3. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod
pojęciem „zarządu organizacji” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za
prowadzenie interwencji.
4. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia
interwencji, wówczas interwencja prowadzona jest przez zarząd organizacji.
5. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony zarządu organizacji, a nie została
wyznaczona osoba do prowadzenia interwencji, wówczas działania opisane w
niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do
której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
6. Do udziału w interwencji można doprosić specjalistów, w szczególności
psychologów i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie
z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
7. Zarząd organizacji informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia
krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd
rodzinno-opiekuńczy, lub najbliższy ośrodek pomocy społecznej).
8. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, zarząd
organizacji składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do
prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego,
wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej.
9. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych
w punkcie poprzedzającym.
10.Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór
stanowi Załącznik 4 do niniejszej Polityki. Kartę załącza się do rejestru
interwencji prowadzonego przez organizację.
§ 5.

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki
uszczerbek na zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja,
pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 lub 998 (pogotowie).
Poinformowania służb dokonuje członek personelu, który pierwszy powziął
informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.

§ 6.

Krzywdzenie przez osobę dorosłą

  1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka zarząd organizacji
    przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi
    mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka,
    w szczególności jego opiekunami. Zarząd organizacji stara się ustalić przebieg
    zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka.
    Ustalenia są spisywane na karcie interwencji.
  2. Zarząd organizacji organizuje spotkanie lub spotkania z opiekunami dziecka,
    którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości
    skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
  3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo zarząd organizacji
    sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje
    je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
  4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani
    pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka,
    które doświadczyło krzywdzenia zarząd organizacji sporządza wniosek o wgląd
    w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.
  5. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka
    zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna
    wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach,
    opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje
    przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje
    klapsy lub podobne rodzajowo kary fizyczne), należy poinformować właściwy
    ośrodek pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie
    potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź – w przypadku przemocy i zaniedbania
    – konieczności wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”.
  6. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu
    organizacji, wówczas osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu
    z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
  7. W przypadku gdy członek personelu organizacji dopuścił się wobec dziecka
    innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, zarząd
    organizacji powinien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności
    wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków
    zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w
    szczególności gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka,
    należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się
    krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby.
    Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio zatrudniona
    przez organizację, lecz przez podmiot trzeci, wówczas należy zarekomendować


zakaz wstępu tej osoby na teren organizacji, a w razie potrzeby rozwiązać
umowę z instytucją współpracującą.
8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych
powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są
zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje
przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
9. W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili
opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym
fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.

§ 7.

Krzywdzenie rówieśnicze

  1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające
    w organizacji (np. na zajęciach grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z
    dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także
    oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto
    należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie
    rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu
    zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są
    spisywane na karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego
    sporządza się oddzielne karty interwencji.
  2. Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan
    naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.
  3. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan
    zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania
    go od źródeł zagrożenia.
  4. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie
    innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych
    bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć
    interwencję także w stosunku do tego dziecka.
  5. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach organizacji
    należy porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami
    mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem
    ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne
    i fizyczne dziecka. Zarząd organizacji organizuje spotkanie/a z opiekunami
    dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości
    skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb
    oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego,
    poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego).


6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17
lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować
właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.
7. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego
zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą
miejscowo jednostkę policji lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.

Rozdział IV

Zasady ochrony wizerunku dziecka

§ 8.

  1. Organizacja zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci
    zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
  2. Organizacja, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych,
    zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
  3. Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka stanowią Załącznik 5
    do niniejszej Polityki.

§ 9.

  1. Personelowi organizacji nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów
    utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu
    dziecka) na terenie organizacji bez pisemnej zgody opiekuna dziecka.
  2. W celu uzyskania zgody, o której mowa powyżej, personel organizacji może
    skontaktować się z opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody.
    Niedopuszczalne jest poda- nie przedstawicielowi mediów danych
    kontaktowych do opiekuna dziecka – bez wiedzy i zgody tego opiekuna.
  3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak:
    zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, zgoda opiekuna na utrwalanie
    wizerunku dziecka nie jest wymagana.
    § 10.
  4. Upublicznienie przez członka personelu wizerunku dziecka utrwalonego
    w jakiejkolwiek formie (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej
    zgody opiekuna dziecka. Dobrą praktyką jest również pozyskiwanie zgód samych
    dzieci.
  5. Pisemna zgoda, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać informację, gdzie
    będzie umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie
    wykorzystywany (np. że umieszczony zostanie na stronie www.youtube.com w
    celach promocyjnych).

Rozdział V

Zasady dostępu dzieci do internetu

§ 11.

  1. Organizacja, zapewniając dzieciom dostęp do internetu, jest zobowiązana
    podejmować działania zabezpieczające dzieci przed dostępem do treści, które
    mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju; w szczególności
    należy zainstalować i aktualizować oprogramowanie zabezpieczające.
  2. Na terenie organizacji dostęp dziecka do internetu możliwy jest:
    a. pod nadzorem członka personelu organizacji – na urządzeniach
    organizacji,
    b. bez nadzoru – na przeznaczonych do tego komputerach, znajdujących się
    na terenie organizacji (dostęp swobodny),
    c. za pomocą sieci wifi organizacji, po podaniu hasła.
  3. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem członka personelu
    organizacji, osoba ta ma obowiązek informowania dzieci o zasadach
    bezpiecznego korzystania z internetu. Członek personelu czuwa także nad
    bezpieczeństwem korzystania z internetu przez dzieci podczas zajęć.
  4. Organizacja zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących
    bezpiecznego korzystania z internetu, przy komputerach, z których możliwy jest
    dostęp swobodny do sieci.

§ 12.

  1. Osoba odpowiedzialna za internet zapewnia, aby sieć internetowa organizacji
    była zabezpieczona przed niebezpiecznymi treściami, instalując i aktualizując
    odpowiednie, nowoczesne oprogramowanie.
  2. Osoba odpowiedzialna za internet przynajmniej raz w miesiącu sprawdza, czy na
    komputerach ze swobodnym dostępem podłączonych do internetu nie znajdują
    się niebezpieczne treści. W przypadku znalezienia niebezpiecznych treści,
    wyznaczona osoba stara się ustalić, kto korzystał z komputera w czasie ich
    wprowadzenia.
  3. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia
    niebezpiecznych treści, osoba odpowiedzialna za internet przekazuje zarządowi
    organizacji, który powiadamia opiekunów dziecka o zdarzeniu.

Rozdział VI

Monitoring stosowania Polityki

§ 13.

  1. Zarząd organizacji wyznacza Aleksandrę Bombik jako osobę odpowiedzialną za
    Politykę ochrony dzieci w organizacji.
  2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za
    monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki i
    prowadzenie rejestru zgłoszeń oraz za proponowanie zmian w Polityce.
  3. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród
    personelu organizacji, raz na 12 miesięcy, ankietę monitorującą poziom
    realizacji Polityki.
  4. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać
    naruszenia Polityki w organizacji.
  5. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania
    ankiet wypełnionych przez członków personelu. Sporządza na tej podstawie
    raport z monitoringu, który następnie przekazuje zarządowi organizacji.
  6. Zarząd organizacji wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza
    personelowi, dzieciom i ich opiekunom nowe brzmienie Polityki.

Rozdział VII
Przepisy końcowe
§ 14.

  1. Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
  2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu organizacji, dzieci i ich
    opiekunów, w szczególności poprzez wywieszenie w miejscu ogłoszeń dla
    personelu lub poprzez przesłanie jej tekstu drogą elektroniczną oraz poprzez
    zamieszczenie na stronie internetowej i wywieszenie w widocznym miejscu w
    siedzibie, również w wersji skróconej, prze- znaczonej dla dzieci.

Załącznik nr 1

Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu

  1. Poznaj dane kandydata/kandydatki, które pozwolą Ci jak najlepiej poznać
    jego/jej kwalifikacje, w tym stosunek do wartości podzielanych przez
    organizację, takich jak ochrona praw dzieci i szacunek do ich godności.
  2. Organizacja musi zadbać, aby osoby przez nią zatrudnione (w tym osoby
    pracujące na podstawie umowy zlecenie oraz wolontariusze/stażyści) posiadały
    odpowiednie kwalifikacje do pracy z dziećmi oraz były dla nich bezpieczne. Aby
    sprawdzić powyższe, w tym stosunek osoby zatrudnianej do dzieci i podzielania
    wartości związanych z szacunkiem wobec nich oraz przestrzegania ich praw,
    organizacja może żądać danych (w tym dokumentów) dotyczących:
    a. wykształcenia,
    b. kwalifikacji zawodowych,
    c. przebiegu dotychczasowego zatrudnienia kandydata/kandydatki.
  3. W każdym przypadku organizacja musi posiadać dane pozwalające
    zidentyfikować osobę przez nią zatrudnioną, niezależnie od podstawy
    zatrudnienia. Organizacja powinna zatem znać:
    a. imię (imiona) i nazwisko,
    b. datę urodzenia,
    c. dane kontaktowe osoby zatrudnianej.
  4. Poproś kandydata/kandydatkę o referencje z poprzednich miejsc zatrudnienia.
  5. Organizacja może prosić kandydata/kandydatkę o przedstawienie referencji od
    poprzedniego pracodawcy lub o podanie kontaktu do osoby, która takie
    referencje może wystawić. Podstawą dostarczenia referencji lub kontaktu do
    byłych pracodawców jest zgoda kandydata/kandydatki. Niepodanie takich
    danych w świetle obowiązujących przepisów nie powinno rodzić dla tej osoby
    negatywnych konsekwencji w postaci np. odmowy zatrudnienia wyłącznie w
    oparciu o tę podstawę. Organizacja nie może samo- dzielnie prowadzić tzw.
    screeningu osób ubiegających się o pracę, gdyż ograniczają ją w tym zakresie
    przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych1 oraz
    Kodeksu pracy.
  6. Pobierz dane osobowe kandydata/kandydatki, w tym dane potrzebne do
    sprawdzenia jego/jej danych w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle
    Seksualnym.
  7. Przed dopuszczeniem osoby zatrudnianej do wykonywania obowiązków
    związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich
    lub z opieką nad nimi organizacja jest zobowiązana sprawdzić osobę zatrudnianą
    w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym – Rejestr z dostępem
    ograniczonym oraz Rejestr osób w stosunku do których Państwowa Komisja do


spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15
wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze. Rejestr dostępny jest na stronie:
rps.ms.gov.pl. By móc uzyskać informacje z rejestru z dostępem ograniczonym,
konieczne jest uprzednie założenie profilu organizacji.
8. Aby sprawdzić osobę w Rejestrze organizacja potrzebuje następujących danych
kandydata/kandydatki:
a. imię i nazwisko,
b. data urodzenia,
c. pesel,
d. nazwisko rodowe,
e. imię ojca,
f. imię matki.
9. Wydruk z Rejestru należy przechowywać w aktach osobowych pracownika lub
analogicznej dokumentacji dotyczącej wolontariusza/osoby zatrudnionej w
oparciu o umowę cywilnoprawną.
10.Pobierz od kandydata/kandydatki informację z Krajowego Rejestru Karnego o
niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV
Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29
lipca 2005 r. o przeciw- działaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022
r. poz. 2600) lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione
określone w przepisach prawa obcego.
11.Jeżeli osoba posiada obywatelstwo inne niż polskie wówczas powinna
przedłożyć Ci również informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa
uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z
kontaktami z dziećmi, bądź informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego
państwa nie przewiduje wydawania informacji dla w/w celów
12.Pobierz od kandydata/kandydatki oświadczenie o państwie/ach zamieszkiwania
w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczypospolita Polska i państwo
obywatelstwa, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej.
13.Jeżeli prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja o
niekaralności nie przewiduje wydawania takiej informacji lub nie prowadzi
rejestru karnego, wówczas kandydat/kandydatka składa pod rygorem
odpowiedzialności karnej oświadczenie o tym fakcie wraz z oświadczeniem, że
nie była prawomocnie skazana w tym państwie za czyny zabronione
odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu
karnego, w art. 189a i art. 2o7 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca
2oo5 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec niej innego
orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuściła się takich czynów zabronionych,
oraz że nie ma obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego
organu lub ustawy, stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub
określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo


działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem,
świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem
sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad
nimi.
14.Pod oświadczeniami składanymi pod rygorem odpowiedzialności karnej składa
się oświadczenie o następującej treści: Jestem świadomy/a odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Oświadczenie to zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.
15.Gdy pozwalają na to przepisy prawa, organizacja jest zobowiązana do domagania
się od osoby zatrudnianej zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego4.
Zaświadczenia z KRK można domagać się wyłącznie w przypadkach, gdy
przepisy prawa wprost wskazują, że pracowników w zawodach lub na danych
stanowiskach obowiązuje wymóg niekaralności. Wymóg niekaralności
obowiązuje m.in. nauczycieli, w tym nauczycieli zatrudnionych w placówkach
publicznych oraz niepublicznych5 (a takie mogą być prowadzone także przez
organizacje pozarządowe) oraz kierownika i wychowawcę wypoczynku dzieci.
16.W przypadku niemożliwości przedstawienia poproś kandydata/kandydatkę o
złożenie oświadczenia o niekaralności oraz o braku toczących się wobec
niego/niej postępowań przygotowawczych, sądowych i dyscyplinarnych za
przestępstwa i inne czyny popełnione przeciwko dzieciom. Odmowa złożenia
takiego oświadczenia nie może rodzić dla kandy- data/kandydatki żadnych
negatywnych konsekwencji, w tym być wyłączną podstawą odmowy
zatrudnienia. Poniżej znajdziesz przykładowy formularz takiego oświadczenia.


Rybnik, dnia ……………………..

Oświadczenie o niekaralności i zobowiązaniu
do przestrzegania podstawowych zasad ochrony dzieci

Ja, ……………………………………………………., nr PESEL ………………………………………………
oświadczam, że nie byłam/em skazana/y za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej
i obyczajności, i przestępstwa z użyciem przemocy na szkodę małoletniego i nie toczy się
przeciwko mnie żadne postępowanie karne ani dyscyplinarne w tym zakresie.
Ponadto oświadczam, że zapoznałam/-em się z zasadami ochrony dzieci obowiązującymi
w Stowarzyszeniu „17-tka” i zobowiązuję się do ich przestrzegania.

…………………………………………..

Podpis

Załącznik nr 2

Zasady bezpiecznych relacji personelu
Stowarzyszenia „17-tka” z dziećmi

Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel jest działanie
dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Personel traktuje dziecko z szacunkiem
oraz uwzględnia jego godność i potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy
wobec dziecka w jakiejkolwiek formie. Personel realizując te cele działa w ramach
obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych organizacji oraz swoich kompetencji.
Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników,
współpracowników, staży- stów i wolontariuszy, członków organizacji a także każdą
dorosłą osobę mającą kontakt z dziećmi znajdującymi się pod opieką organizacji, jeśli
kontakt ten odbywa się za zgodą organizacji i/lub na jej terenie. Znajomość
i zaakceptowanie zasad są potwierdzone podpisaniem oświadczenia.
Relacje personelu z dziećmi
Jesteś zobowiązany/a do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi
i każdorazowego rozważenia, czy Twoja reakcja, komunikat bądź działanie wobec
dziecka są adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec
innych dzieci. Działaj w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować
ryzyko błędnej interpretacji Twojego zachowania.
Komunikacja z dziećmi

  1. W komunikacji z dziećmi zachowuj cierpliwość i szacunek.
  2. Słuchaj uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej
    sytuacji.
  3. Nie wolno Ci zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka. Nie wolno
    Ci krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka
    lub innych dzieci.
  4. Nie wolno Ci ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób
    nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka,
    informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i
    prawnej.
  5. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, poinformuj je o tym i staraj się brać pod
    uwagę jego oczekiwania.
  6. Szanuj prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady
    poufności, aby chronić dziecko, wyjaśnij mu to najszybciej jak to możliwe.


7. Zadbaj o to, aby być w zasięgu wzroku lub słuchu innych członków personelu,
kiedy prowadzisz aktywności z dziećmi. W wyjątkowych i uzasadnionych
sytuacjach, kiedy musisz zostać z dzieckiem sam na sam, zawsze powiadom o
tym inne osoby z personelu oraz poinformuj, w którym dokładnie miejscu
będziesz przebywać wraz z dzieckiem.
8. Nie wolno Ci zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny.
Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych
uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności
seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi
fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby).
9. Zapewnij dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec
konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć Tobie lub wskazanej
osobie (w zależności od procedur interwencji, jakie przyjęła organizacja) i mogą
oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy.
Działania z dziećmi

  1. Doceniaj i szanuj wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuj i
    traktuj równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną,
    sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i
    światopogląd.
  2. Unikaj faworyzowania dzieci.
  3. Nie wolno Ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub
    seksualnych ani składać mu propozycji o nieodpowiednim charakterze.
    Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie
    dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę.
  4. Nie wolno Ci utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu,
    fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia
    osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli zarząd organizacji nie został
    o tym poinformowany, nie wyraził na to zgody i nie uzyskał zgód
    rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci.
  5. Nie wolno Ci proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani
    nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci.
  6. Nie wolno Ci przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka, ani
    rodziców/opiekunów prawnych dziecka. Nie wolno Ci wchodzić w relacje
    jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka, które
    mogłyby prowadzić do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie
    korzyści majątkowych i innych.
  7. Wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dziecka przez
    członka personelu lub członka personelu przez dziecko, muszą być raportowane
    zarządowi. Jeśli jesteś ich świadkiem reaguj stanowczo, ale z wyczuciem, aby
    zachować godność osób zainteresowanych.

Kontakt fizyczny z dziećmi
Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje, w
których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego
kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek dziecka,
etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć
uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie
odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Kieruj się
zawsze swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka,
pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet
przy
Twoich dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez
dziecko lub osoby trzecie.

  1. Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać
    integralności fizycznej dziecka.
  2. Nigdy nie dotykaj dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity
    lub niestosowny.
  3. Zawsze bądź przygotowany na wyjaśnienie swoich działań.
  4. Nie angażuj się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy
    brutalne zabawy fizyczne.
  5. Zachowaj szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia
    i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie
    doświadczenia mogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania
    niestosownych bądź nieadekwatnych fizycznych kontaktów z dorosłymi. W
    takich sytuacjach powinieneś reagować z wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc
    dziecku zrozumieć znaczenie osobistych granic.
  6. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany,
    wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli będziesz
    świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony
    innych dorosłych lub dzieci, zawsze poinformuj o tym osobę odpowiedzialną
    i/lub postąp zgodnie z obowiązującą procedurą interwencji.
  7. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec
    dziecka, unikaj innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Dotyczy
    to zwłaszcza pomagania dziecku w ubieraniu i rozbieraniu, jedzeniu, myciu,
    przewijaniu i w korzystaniu z toalety. Zadbaj o to, aby w każdej z czynności
    pielęgnacyjnych i higienicznych asystowała Ci inna osoba z organizacji. Jeśli
    pielęgnacja i opieka higieniczna nad dziećmi należą do Twoich obowiązków,
    zostaniesz przeszkolony w tym kierunku.
  8. Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest
    spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju.

Kontakty poza godzinami pracy
Co do zasady kontakt z dziećmi powinien odbywać się wyłącznie w godzinach pracy i
dotyczyć celów mieszczących się w zakresie Twoich obowiązków.

  1. Nie wolno Ci zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się
    z nimi poza godzinami pracy. Obejmuje to także kontakty z dziećmi poprzez
    prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail, komunikatory, profile w
    mediach społecznościowych).
  2. Jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich
    rodzicami/ opiekunami poza godzinami pracy są kanały służbowe (e-mail, telefon
    służbowy).
  3. Jeśli zachodzi konieczność spotkania z dziećmi poza godzinami pracy, musisz
    poinformować o tym zarząd, a rodzice/opiekunowie prawni dzieci muszą wyrazić
    zgodę na taki kontakt.
  4. Utrzymywanie relacji towarzyskich lub rodzinnych (jeśli dzieci i
    rodzice/opiekunowie dzieci są osobami bliskimi wobec członka personelu)
    wymaga zachowania poufności wszystkich informacji dotyczących innych dzieci,
    ich rodziców/opiekunów.
    Bezpieczeństwo online
    Bądź świadom cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego z rejestrowania Twojej
    prywatnej aktywności w sieci przez aplikacje i algorytmy, ale także Twoich własnych
    działań w internecie. Dotyczy to lajkowania określonych stron, korzystania z aplikacji
    randkowych, na których możesz spotkać dzieci, z którymi prowadzisz zawodowe
    działania, obserwowania określonych osób/stron w mediach społecznościowych i
    ustawień prywatności kont, z których korzystasz. Jeśli Twój profil jest publicznie
    dostępny, dzieci i ich rodzice/opiekunowie będą mieć wgląd w Twoją cyfrową
    aktywność.
  5. Nie wolno Ci nawiązywać kontaktów z dziećmi znajdującymi się pod opieką
    organizacji poprzez przyjmowanie bądź wysyłanie zaproszeń w mediach
    społecznościowych.
  6. W trakcie zajęć czy innych aktywności prowadzonych przez organizację osobiste
    urządzenia elektroniczne powinny być wyłączone lub wyciszone, a
    funkcjonalność bluetooth wyłączona.

Załącznik nr 3
Zasady bezpiecznego korzystania z internetu i mediów elektronicznych

w Stowarzyszeniu „17-tka”

  1. Infrastruktura sieciowa w siedzibie organizacji bądź na terenie placówki, w której
    organizacja prowadzi działania umożliwia dostęp do internetu, zarówno
    personelowi, jak i dzieciom, w czasie zajęć i poza nimi.
  2. Sieć jest monitorowana, tak, aby możliwe było zidentyfikowanie sprawców
    ewentualnych nadużyć.
  3. Rozwiązania organizacyjne na poziomie placówki bazują na aktualnych standardach
    bezpieczeństwa.
  4. Wyznaczona jest osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo sieci w organizacji. Do
    obowiązków tej osoby należą:
    a. Zabezpieczenie sieci internetowej w siedzibie organizacji bądź na terenie
    placówki, w której organizacja prowadzi działania przed niebezpiecznymi
    treściami poprzez instalację i aktualizację odpowiedniego, nowoczesnego
    oprogramowania.
    b. Aktualizowanie oprogramowania w miarę potrzeb, przynajmniej raz w
    miesiącu.
    c. Przynajmniej raz w miesiącu sprawdzanie, czy na komputerach ze
    swobodnym dostępem podłączonych do internetu nie znajdują się
    niebezpieczne treści. W przypadku znalezienia niebezpiecznych treści,
    wyznaczony pracownik stara się ustalić, kto korzy- stał z komputera w czasie
    ich wprowadzenia. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w
    czasie wprowadzenia niebezpiecznych treści, wyznaczony pracownik
    przekazuje zarządowi organizacji, a ten następnie organizuje spotkanie z
    opiekunami dziecka, aby przekazać informacje o zdarzeniu oraz o
    potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u
    innych organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie.
  5. Istnieje regulamin korzystania z internetu przez dzieci oraz procedura określająca
    działania, które należy podjąć w sytuacji znalezienia niebezpiecznych treści na
    komputerze.

  1. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem pracownika organizacji, ma on
    obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z internetu.
    Pracownik organizacji czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z internetu
    przez dzieci podczas zajęć.
  2. W miarę możliwości osoba odpowiedzialna za internet przeprowadza z dziećmi
    cykliczne warsztaty dotyczące bezpiecznego korzystania z internetu.
  3. Organizacja zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących
    bezpiecznego korzystania z internetu, przy komputerach, z których możliwy jest
    swobodny dostęp do sieci.

Załącznik nr 4

Karta interwencji

  1. Imię i nazwisko dziecka
  2. Przyczyna interwencji (forma krzywdzenia)
  3. Osoba zawiadamiająca o podejrzeniu
    krzywdzenia
  4. Opis podjętych działań, innych niż interwencja

Data Działanie

  1. Spotkania z rodzicami/opiekunami prawnymi
    dziecka

Data Opis spotkania

  1. Forma podjętej interwencji (zakreślić właściwe)
  • zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa,
  • wniosek o wgląd w sytuację dziecka/rodziny,
  • inny rodzaj interwencji. Jaki?
  1. Dane dotyczące interwencji (nazwa organu, do
    którego zgłoszono interwencję) i data interwencji
  2. Wyniki interwencji: działania organów
    wymiaru sprawiedliwości, jeśli organizacja
    uzyskała informacje o wynikach działania
    własnego/działania rodziców/ opiekunów
    prawnych

Data Działanie

Załącznik nr 5
Zasady ochrony wizerunku i danych osobowych dzieci w

Stowarzyszeniu „17-tka”.

Nasze wartości

  1. W naszych działaniach kierujemy się odpowiedzialnością i rozwagą wobec
    utrwalania, przetwarzania, używania i publikowania wizerunków dzieci.
  2. Dzielenie się zdjęciami i filmami z naszych aktywności służy celebrowaniu
    sukcesów dzieci, dokumentowaniu naszych działań i zawsze ma na uwadze
    bezpieczeństwo dzieci. Wykorzystujemy zdjęcia/nagrania pokazujące szeroki
    przekrój dzieci – chłopców i dziewczęta, dzieci w różnym wieku, o różnych
    uzdolnieniach, stopniu sprawności i reprezentujące różne grupy etniczne.
  3. Dzieci mają prawo zdecydować, czy ich wizerunek zostanie zarejestrowany i w
    jaki sposób zostanie przez nas użyty.
  4. Zgoda rodziców/opiekunów prawnych na wykorzystanie wizerunku ich dziecka
    jest tylko wtedy wiążąca, jeśli dzieci i rodzice/opiekunowie prawni zostali
    poinformowani o sposobie wykorzystania zdjęć/nagrań i ryzyku wiążącym się z
    publikacją wizerunku.
    Dbamy o bezpieczeństwo wizerunków dzieci poprzez:
  5. Pytanie o pisemną zgodę rodziców/opiekunów prawnych oraz o zgodę dzieci
    przed zrobieniem i publikacją zdjęcia/nagrania. Dobrą praktyką jest również
    pozyskiwanie zgód samych dzieci.
  6. Udzielenie wyjaśnień, do czego wykorzystamy zdjęcia/nagrania i w jakim
    kontekście, jak będziemy przechowywać te dane i jakie potencjalne ryzyko wiąże
    się z publikacją zdjęć/ nagrań online.
  7. Unikanie podpisywania zdjęć/nagrań informacjami identyfikującymi dziecko z
    imienia i nazwiska. Jeśli konieczne jest podpisanie dziecka używamy tylko
    imienia.
  8. Rezygnację z ujawniania jakichkolwiek informacji wrażliwych o dziecku
    dotyczących m.in. stanu zdrowia, sytuacji materialnej, sytuacji prawnej i
    powiązanych z wizerunkiem dziecka (np. w przypadku zbiórek indywidualnych
    organizowanych przez naszą organizację).
  9. Zmniejszenie ryzyka kopiowania i niestosownego wykorzystania zdjęć/nagrań
    dzieci poprzez przyjęcie zasad:
    a. wszystkie dzieci znajdujące się na zdjęciu/nagraniu muszą być ubrane, a
    sytuacja zdjęcia/nagrania nie jest dla dziecka poniżająca, ośmieszająca ani
    nie ukazuje go w negatywnym kontekście,


b. zdjęcia/nagrania dzieci powinny się koncentrować na czynnościach
wykonywanych przez dzieci i w miarę możliwości przedstawiać dzieci w
grupie, a nie pojedyncze osoby.

  1. Rezygnację z publikacji zdjęć dzieci, nad którymi nie sprawujemy już opieki, jeśli
    one lub ich rodzice/opiekunowie prawni nie wyrazili zgody na wykorzystanie
    zdjęć po zakończeniu współpracy z organizacją.
  2. Przyjęcie zasady, że wszystkie podejrzenia i problemy dotyczące niewłaściwego
    rozpowszechniania wizerunków dzieci należy rejestrować i zgłaszać zarządowi
    organizacji, podobnie jak inne niepokojące sygnały dotyczące zagrożenia
    bezpieczeństwa dzieci.
    Rejestrowanie wizerunków dzieci do użytku Stowarzyszenie „17-tka”
    W sytuacjach, w których nasza organizacja rejestruje wizerunki dzieci do własnego
    użytku, deklarujemy, że:
  3. Dzieci i rodzice/opiekunowie prawni zawsze będą poinformowani o tym, że dane
    wydarzenie będzie rejestrowane.
  4. Zgoda rodziców/opiekunów prawnych na rejestrację wydarzenia zostanie
    przyjęta przez nas na piśmie oraz uzyskamy przynajmniej ustną zgodę dziecka.
  5. Jeśli rejestracja wydarzenia zostanie zlecona osobie zewnętrznej (wynajętemu
    fotografowi lub kamerzyście) zadbamy o bezpieczeństwo dzieci poprzez:
    a. zobowiązanie osoby/firmy rejestrującej wydarzenie do przestrzegania
    niniejszych wytycznych,
    b. zobowiązanie osoby/firmy rejestrującej wydarzenie do noszenia
    identyfikatora w czasie trwania wydarzenia,
    c. niedopuszczenie do sytuacji, w której osoba/firma rejestrująca będzie
    przebywała z dziećmi bez nadzoru personelu organizacji,
    d. poinformowanie rodziców/opiekunów prawnych oraz dzieci, że
    osoba/firma rejestru- jąca wydarzenie będzie obecna podczas wydarzenia
    i upewnienie się, że rodzice/o- piekunowie prawni udzielili pisemnej
    zgody na rejestrowanie wizerunku ich dzieci.
  6. Jeśli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie,
    krajobraz, impreza publiczna, zgoda rodziców/opiekunów prawnych dziecka nie
    jest wymagana.
    Rejestrowanie wizerunków dzieci do prywatnego użytku
    W sytuacjach, w których rodzice/opiekunowie lub uczestnicy organizowanych przez
    nas wydarzeń rejestrują wizerunki dzieci do prywatnego użytku, informujemy na
    początku każdego z tych wydarzeń o tym, że:
  7. Wykorzystanie, przetwarzanie i publikowanie zdjęć/nagrań zawierających


wizerunki dzieci i osób dorosłych wymaga udzielenia zgody przez te osoby, w
przypadku dzieci – przez ich rodziców/opiekunów prawnych.
2. Zdjęcia lub nagrania zawierające wizerunki dzieci nie powinny być udostępniane
w mediach społecznościowych ani na serwisach otwartych, chyba że
rodzice/opiekunowie prawni tych dzieci wyrażą na to zgodę,
3. Przed publikacją zdjęcia/nagrania online zawsze warto sprawdzić ustawienia
prywatności, aby upewnić się, kto będzie mógł uzyskać dostęp do wizerunku
dziecka.

Rejestrowanie wizerunku dzieci przez osoby trzecie i media

  1. Jeśli przedstawiciele mediów lub dowolna inna osoba będą chcieli zarejestrować
    organizowane przez nas wydarzenie i opublikować zebrany materiał, muszą
    zgłosić taką prośbę wcześniej i uzyskać zgodę zarządu. W takiej sytuacji
    upewnimy się, że rodzice/opiekunowie prawni udzielili pisemnej zgody na
    rejestrowanie wizerunku ich dzieci. Oczekujemy informacji o:
    a. imieniu, nazwisku i adresie osoby lub redakcji występującej o zgodę,
    b. uzasadnieniu potrzeby rejestrowania wydarzenia oraz informacji, w jaki
    sposób i w ja- kim kontekście zostanie wykorzystany zebrany materiał,
    c. podpisanej deklaracji o zgodności podanych informacji ze stanem
    faktycznym.
  2. Personelowi organizacji nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów i
    osobom nie- upoważnionym utrwalania wizerunku dziecka znajdującego się pod
    naszą opieką bez pisemnej zgody rodzica/opiekuna prawnego dziecka oraz bez
    zgody zarządu.
  3. Personel organizacji nie kontaktuje przedstawicieli mediów z dziećmi, nie
    przekazuje mediom kontaktu do rodziców/opiekunów prawnych dzieci i nie
    wypowiada się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub
    jego rodzica/opiekuna prawnego. Zakaz ten dotyczy także sytuacji, gdy członek
    personelu jest przekonany, że jego wypowiedź nie jest w żaden sposób
    utrwalana. W szczególnych i uzasadnionych przypadkach zarząd organizacji
    może podjąć decyzję o skontaktowaniu się z rodzicami/opiekunami prawnymi
    dziecka w celu ustalenia procedury wyrażenia przez nich zgody na kontakt z
    mediami.
  4. W celu realizacji materiału medialnego zarząd może podjąć decyzję o
    udostępnieniu wybranych pomieszczeń w siedzibie organizacji dla potrzeb
    nagrania. Zarząd, podejmując taką decyzję, poleca przygotowanie pomieszczenia
    w taki sposób, aby uniemożliwić rejestrowanie przebywających na terenie
    placówki dzieci.


Zasady w przypadku niewyrażenia zgody na rejestrowanie wizerunku dziecka
Jeśli dzieci, rodzice/opiekunowie prawni nie wyrazili zgody na utrwalenie wizerunku
dziecka, będziemy respektować ich decyzję. Z wyprzedzeniem ustalimy z
rodzicami/opiekunami prawnymi i dziećmi, w jaki sposób osoba rejestrująca wydarzenie
będzie mogła zidentyfikować dziecko, aby nie utrwalać jego wizerunku na zdjęciach
indywidualnych i grupowych. Rozwiązanie, jakie przyjmiemy, nie będzie wykluczające
dla dziecka, którego wizerunek nie powinien być rejestrowany.

Przechowywanie zdjęć i nagrań
Przechowujemy materiały zawierające wizerunek dzieci w sposób zgodny z prawem i
bezpieczny dla dzieci:

  1. Nośniki analogowe zawierające zdjęcia i nagrania są przechowywane w
    zamkniętej na klucz szafce, a nośniki elektroniczne zawierające zdjęcia i nagrania
    są przechowywane w folderze chronionym z dostępem ograniczonym do osób
    uprawnionych przez organizację. Nośniki będą przechowywane przez okres
    wymagany przepisami prawa o archiwizacji i/lub okres ustalony przez
    organizację w polityce ochrony danych osobowych.
  2. Nie przechowujemy materiałów elektronicznych zawierających wizerunki dzieci
    na nośnikach nieszyfrowanych ani mobilnych, takich jak telefony komórkowe i
    urządzenia z pamięcią przenośną (np. pendrive).
  3. Nie wyrażamy zgody na używanie przez osoby z personelu osobistych urządzeń
    rejestrujących (tj. telefony komórkowe, aparaty fotograficzne, kamery) w celu
    rejestrowania wizerunków dzieci.
  4. Jedynym sprzętem, którego używamy jako organizacja, są urządzenia
    rejestrujące należące do organizacji lub wykorzystywane na zasadach
    zatwierdzonych pisemnie przez zarząd.